Zachowanie przykazań – mądrością

Zachowanie przykazań – mądrością

4 1A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. 2Nic nie dodacie do tego, co ja wam nakazuję, i nic z tego nie odejmiecie, zachowując nakazy Pana, Boga waszego, które na was nakładam. 3Widzieliście na własne oczy, co uczynił Pan w Baal-Peor, jak każdego człowieka, który poszedł za Baalem z Peor, wyniszczył Pan spośród; 4a wy, coście przylgnęli do Pana, Boga waszego, dzisiaj wszyscy żyjecie. 5Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w ziemi, do której idziecie, aby objąć ją w posiadanie. 6Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach powiedzą: Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny. 7Bo któryż naród wielki ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? 8Któryż naród wielki ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję?

Księga Powtórzonego Prawa 4, 1-8

 

Posłannictwo proroka

Posłannictwo proroka

61 1Duch Pana Boga nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim,
by opatrywać rany serc złamanych,
by zapowiadać wyzwolenie jeńcom
i więźniom swobodę;
2aby obwieszczać rok łaski Pańskiej,
i dzień pomsty naszego Boga;
aby pocieszać wszystkich zasmuconych,
3<by rozweselić płaczących na Syjonie>,
aby im wieniec dać zamiast popiołu,
olejek radości zamiast szaty smutku,
pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu.
Nazwą ich terenbintami sprawiedliwości,
szczepieniem Pana dla Jego rozsławienia>
4Zabudują prastare rumowiska<
podniosą z gruzów dawne budowle<
odnowią miasta zburzone<
świecące pustkami od wielu pokoleń>
5Staną obcokrajowcy, by paść waszą trzodę<
cudzoziemcy będą u was orać i uprawiać winnice.
6Wy zaś będziecie nazwani kapłanami Pana<
mienić was będą sługami Boga naszego.
Zużyjecie bogactwo narodów,
dobrobyt ich sobie przywłaszczycie.
7Ponieważ hańba ich była zdwojona<
poniżenie i zniewagi były ich udziałem,
przeto w swej ziemi odziedziczą wszystko w dwójnasób
i zażywać będą wiecznego szczęścia.
8Albowiem ja, Pan, miłuję praworządność,
nienawidzę grabieży i bezprawia,
oddam im nagrodę z całą wiernością
i zawrę z nimi wieczyste przymierze.
9Plemię ich będzie znane wśród narodów
i pomiędzy ludźmi ich potomstwo.
Wszyscy, co ich zobaczą, uznają,
że oni są błogosławionym szczepem Pana.
10Ogromnie się weselę w Panu,
dusza moja się raduje w Bogu moim,
bo mnie przyodział w szaty zbawienia,
okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada zawój,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
11Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony,
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość
i chwalba wobec wszystkich narodów.

Księga Izajasza 61, 1-11


Rozrost i ucisk Izraela

IZRAEL W EGIPCIE

Rozrost i ucisk Izraela

1 1Oto imiona synów Izraela, którzy razem z Jakubem przybyli do Egiptu. Każdy zaś przyszedł ze swoją rodziną: 2Ruben, Symeon, Lewi, Juda; 3Issachar, Zabulon i Beniamin; 4Dan, Neftali, Gad i Aser. 5Było zaś wszystkich potomków Jakuba wszystkich siedemdziesiąt osób, Józef zaś już był w Egipcie. 6Potem umarł Józef i wszyscy jego bracia, i całe to pokolenie. 7A synowie Izraela rozradzali się, pomnażali, potężnieli i umacniali się coraz bardziej, tak że cały kraj się nimi napełnił.
8Lecz rządy w Egipcie objął nowy król, który nie znał Józefa. 9I rzekł do swego ludu: Oto lud synów Izraela jest liczniejszy i potężniejszy od nas. 10Roztropnie przeciw niemu wystąpmy, ażeby się przestał rozmnażać. W wypadku bowiem wojny mógłby się połączyć z naszymi wrogami w walce przeciw nam, aby wyjść z tego kraju. 11Ustanowiono nad nim przełożonych robót publicznych, aby go uciskali ciężkimi pracami. Budowano wówczas dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramses. 12Ale im bardziej go uciskano, tym bardziej się rozmnażał i rozrastał, co potęgowało wstręt do Izraelitów. 13Egipcjanie bezwzględnie synów Izraela do ciężkich prac 14i uprzykrzali im życie uciążliwą pracą przy glinie i cegle oraz różnymi pracami na polu. Do tych wszystkich prac przymuszano ich bezwzględnie.
15Potem do położnych u kobiet hebrajskich, z których jedna nazywała się Szifra, a druga Pua, powiedział król egipski 16te słowa: Jeśli będziecie przy porodach kobiet hebrajskich, to patrzcie na płeć noworodka. Jeśli będzie chłopiec, to winnyście go zabić, a jeśli dziewczynka, to zostawcie ją przy życiu. 17Lecz położne bały się Boga i nie wykonały rozkazu króla egipskiego, pozostawiając przy życiu [nowo narodzonych] chłopców. 18I wezwał król egipski położne, mówiąc do nich: Czemu tak czynicie i czemu pozostawiacie chłopców przy życiu? 19One odpowiedziały faraonowi: Kobiety hebrajskie nie są podobne do Egipcjanek, one są zdrowe, toteż rodzą wcześniej, zanim zdoła do nich przybyć położna. 20Bóg dobrze czynił położnym, a lud [izraelski] stawał się coraz liczniejszy i potężniejszy. 21Ponieważ położne bały się Boga, również i im zapewnił On potomstwo. 22Faraon wydał wtedy całemu narodowi rozkaz: Wszystkich nowo narodzonych chłopców Hebrajczyków należy wyrzucić do rzeki, a dziewczynki pozostawić przy życiu.

 

Księga Wyjścia 1, 1-22

 

Wyposażenie “córek dziedziczących”

Wyposażenie “córek dziedziczących”

27 1Następnie przyszły córki Selofchada, synaChefera, syna Gileada, syna Makira, syna Manassesa, syna Józefa.Nosiły one imiona: Machla, Noa, Chohla, Milka i Tirsa. 2Wystąpiły przed Mojżeszem, kapłanem Eleazarem, przed książętami i całą społecznością u wejścia do Namiotu Spotkania i rzekły: 3Ojciec nasz umarł na pustyni, ale nie należał do zgrai tych, którzy się połączyli przeciw Panu, do zgrai Koracha. Umarł za swoje grzechy, a nie miał synów. 4Czemuż więc imię naszego ojca, który nie miał syna, ma zniknąć z jego rodu?Daj nam przeto posiadłość pośród braci naszego ojca. 5Mojżesz przedstawił ich sprawę Panu, 6a Pan rzekł do Mojżesza: 7Córki Selofchada mają słuszność. Daj im bez wahania posiadłość dziedziczną pomiędzy braćmi ich ojca i przekaż im jego dziedzictwo.  8Izraelitom zaś wydaj następujące polecenie: Gdy umrze mąż nie zostawiając syna, wtedy jego dziedzictwo przeniesiecie na jego córkę. 9Jeśliby nie miał nawet córki, wtedy oddacie dziedzictwo jego braciom. 10Gdyby i  braci nie miał, wtedy oddacie dziedzictwo braciom jego ojca. 11Jeżeli jego ojciec nie ma braci, wtedy wtedy jego dziedzictwo oddacie najbliższemu krewnemu w jego rodzie. i on je weźmie w posiadanie. Takie będzie prawo wśród Izraelitów, jak to Pan nakazał Mojżeszowi! 

Księga Liczb 27, 1-11

Ten fragment Starego Testamentu wybrałam losowo – otwierając po prostu Biblię i przepisując jeden fragment. Cóż, widać, że Mojżesz dostał wytyczne stanowiące podstawy prawa bezpośrednio od Boga. W grubszych zarysach te zasady obowiązują chyba nadal, przynajmniej jeśli chodzi o dziedziczenie.
Może trzeba docenić, że kobiety też są jakoś zauważone i nie są traktowane przedmiotowo?


 

 

Stary Testament

Stary Testament wg kanonu katolickiego to:

Prawo (Pięcioksiąg Mojżesza)

      1. Księga Rodzaju
      2. Księga Wyjścia
      3. Księga Kapłańska
      4. Księga Liczb
      5. Księga Powtórzonego Prawa

Pozostałe księgi historyczne

      1.   Księga Jozuego
      2.   Księga Sędziów
      3.   Księga Rut
      4.   1 Księga Samuela
      5.   2 Księga Samuela
      6.   1 Księga Królewska
      7.   2 Księga Królewska
      8.   1 Księga Kronik
      9.   2 Księga Kronik
      10.   Księga Ezdrasza
      11.   Księga Nehemiasza
      12.   Księga Tobiasza
      13.   Księga Judyty
      14.    Księga Estery
      15.    1 Księga Machabejska
      16.   2 Księga Machabejska

Księgi mądrościowe

      1. Księga Hioba
      2. Księga Psalmów
      3. Księga Przysłów
      4. Księga Koheleta
      5. Pieśń nad pieśniami
      6. Księga Mądrości
      7. Mądrość Syracha

Księgi prorockie

Prorocy więksi

        1. Księga Izajasza
        2. Księga Jeremiasza
        3. Lamentacje Jeremiasza
        4. Księga Barucha
        5. Księga Ezechiela
        6. Księga Daniela

Prorocy mniejsi

        1. Księga Ozeasza
        2. Księga Joela
        3. Księga Amosa
        4. Księga Abdiasza
        5. Księga Jonasza
        6. Księga Micheasza
        7. Księga Nahuma
        8. Księga Habakuka
        9. Księga Sofoniasza
        10. Księga Aggeusza
        11. Księga Zachariasza
        12. Księga Malachiasza

Już kilka lat temu, jeszcze na starym blogu na Bloxie planowałam notki związane ze Starym Testamentem. Blox już nie istnieje, a ja postanowiłam wrócić do tamtych planów. Startuję w Adwencie – to może być dobry moment na takie postanowienie, choć oczywiście będę kontynuować także później.
W końcu Stary Testament to korzenie naszej wiary chrześcijańskiej, warto je poznać.


 

Stworzenie świata

Świat stworzony przez Boga

1 1Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 2Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.
3Wtedy Bóg rzekł: “Niechaj się stanie światłość!”. I stała się światłość. 4Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. 5I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą.
I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy.
6A potem Bóg rzekł: “Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich!”. 7Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem, a gdy tak się stało, 8Bóg nazwał to sklepienie niebem.
I tak upłynął wieczór i poranek – dzień drugi.
9A potem Bóg rzekł: “Niechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!”. A gdy tak się stało, 10Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, 11rzekł “Niechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasiona”. I stało się tak. 12Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dające nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że były dobre.
13I tak upłynął wieczór i poranek – dzień trzeci.
14A potem Bóg rzekł: “Niechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata, 15aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły ziemią”. I stało się tak. 16Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. 17I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; 18aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg, że były dobre.
19I tak upłynął wieczór i poranek – dzień czwarty.
20Potem Bóg rzekł: “Niechaj się zaroją wody od roju żywych istot, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!”. 21Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, 22pobłogosławił je tymi słowami: ” Bądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niech się rozmnaża na ziemi”.
23I tak upłynął wieczór i poranek – dzień piąty.
24Potem Bóg rzekł: “Niechaj ziemia wyda istoty różnego rodzaju: bydło, zwierzęta pełzające i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!”. I stało się tak. 25Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich zwierząt pełzających po ziemi. I widział Bóg, że były dobre. 26A wreszcie rzekł Bóg: “Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech zapanuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”.
27Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.
28Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: “Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną: abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”. 29I rzekł Bóg “Oto wam daję wszelka roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w swojego nasienie: dla was będą one pokarmem”. 30A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego co się porusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielona”. I stało się tak. 31A Bóg widział, że wszystko co uczynił, było bardzo dobre.
I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.

2 1W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastępy stworzeń. 2A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. 3Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając.
4Oto są dzieje początków po stworzeniu nieba i ziemi.

Księga Rodzaju 1, 1-31, 2 1-4

Czytając ten fragment Starego Testamentu w XXI wieku wydaje się to bajką, zupełnie niezgodną z tym, co widzimy wokół, czego dowiadujemy się z naukowych odkryć i co podpowiada nam “mędrca szkło i oko”. W starciu ewolucji z kreacjonizmem wiadomo, kto ma rację i to niezależnie od wyznawanej wiary.
Czy jednak na pewno musi to być postrzegane w kategoriach wykluczającej się alternatywy? Albo Bóg stworzył świat albo nastąpił Wielki Wybuch? A może to jest tak jak tłumaczenie dziecku świata? Małemu dziecku pokazuje się świat i całą otaczającą rzeczywistość tak, aby zrozumiał na poziomie swojego wieku. Może jesteśmy takimi maluchami, które tu na ziemi nie są w stanie poznać i zrozumieć Boga, gdyż jest zbyt złożony jak na nasze pojmowanie? I dostajemy symboliczną opowieść o stworzeniu świata, tak, aby była łatwiejsza i prostsza do zrozumienia. Tym bardziej, że Księga Rodzaju została napisana przez Mojżesza w XIII-XII wieku p.n.e. i to prawdopodobnie na podstawie jeszcze starszych kamiennych tabliczek. Ludzi wykształconych, także w rozumieniu tamtych czasów było niewielu, a wszystkim innym trzeba było tłumaczyć świat tak, aby zrozumieli. Taka uproszczona wersja stworzenia świata?