Posłannictwo proroka

Posłannictwo proroka

61 1Duch Pana Boga nade mną,
bo Pan mnie namaścił.
Posłał mnie, by głosić dobrą nowinę ubogim,
by opatrywać rany serc złamanych,
by zapowiadać wyzwolenie jeńcom
i więźniom swobodę;
2aby obwieszczać rok łaski Pańskiej,
i dzień pomsty naszego Boga;
aby pocieszać wszystkich zasmuconych,
3<by rozweselić płaczących na Syjonie>,
aby im wieniec dać zamiast popiołu,
olejek radości zamiast szaty smutku,
pieśń chwały zamiast zgnębienia na duchu.
Nazwą ich terenbintami sprawiedliwości,
szczepieniem Pana dla Jego rozsławienia>
4Zabudują prastare rumowiska<
podniosą z gruzów dawne budowle<
odnowią miasta zburzone<
świecące pustkami od wielu pokoleń>
5Staną obcokrajowcy, by paść waszą trzodę<
cudzoziemcy będą u was orać i uprawiać winnice.
6Wy zaś będziecie nazwani kapłanami Pana<
mienić was będą sługami Boga naszego.
Zużyjecie bogactwo narodów,
dobrobyt ich sobie przywłaszczycie.
7Ponieważ hańba ich była zdwojona<
poniżenie i zniewagi były ich udziałem,
przeto w swej ziemi odziedziczą wszystko w dwójnasób
i zażywać będą wiecznego szczęścia.
8Albowiem ja, Pan, miłuję praworządność,
nienawidzę grabieży i bezprawia,
oddam im nagrodę z całą wiernością
i zawrę z nimi wieczyste przymierze.
9Plemię ich będzie znane wśród narodów
i pomiędzy ludźmi ich potomstwo.
Wszyscy, co ich zobaczą, uznają,
że oni są błogosławionym szczepem Pana.
10Ogromnie się weselę w Panu,
dusza moja się raduje w Bogu moim,
bo mnie przyodział w szaty zbawienia,
okrył mnie płaszczem sprawiedliwości,
jak oblubieńca, który wkłada zawój,
jak oblubienicę strojną w swe klejnoty.
11Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony,
jak ogród rozplenia swe zasiewy,
tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość
i chwalba wobec wszystkich narodów.

Księga Izajasza 61, 1-11