Podróż do grodu ojców

DZIAŁALNOŚĆ NEHEMIASZA

Podróż do grodu ojców
2
1I oto, gdy w miesiącu  Nisan dwudziestego roku panowania króla Artakserksersa wykonywałem swój urząd, wziąłem wino i podałem królowi, i w jego obecności nie okazywałem smutku. 2Lecz król mi rzekł: Czemu tak smutno wyglądasz? Przecież nie jesteś chory! Nie, lecz masz jakieś zmartwienie? I przeraziłem się do najwyższego stopnia, 3i rzekłem królowi: Niech król żyje na wieki! Jakże nie mam smutno wyglądać, gdy miasto, gdzie są groby moich przodków, jest spustoszone, a bramy jego strawione ogniem. 4I rzekł mi król: O co chciałbyś prosić?  Wtedy pomodliłem się do Ojca niebios 5i rzekłem i rzekłem królowi: Jeśli to odpowiada królowi i jeśli sługa twój ma względy u ciebie, to proszę, abyś mnie posłał do Judy, do grobu grobów moich przodków, abym go odbudował.
6I rzekł mu król, podczas gdy królowa siedziała obok niego: Jak długo potrwa twoja podróż? I kiedy powrócisz? I król, gdy podałem mu termin, raczył mnie wyprawić.
7I rzekłem królowi: Jeśli to odpowiada królowi, proszę o wystawienie dla mnie listów do namiestników Transeufratei, aby mnie przepuścili, aż przyjdę do Judy; – 8również pisma do Asafa, zawiadowcy lasu królewskiego, aby mi dał drewna do sporządzenia bram twierdzy przy świątyni, bram muru miejskiego i domu, do którego się wprowadzę.
I król mi zezwolił, gdyż łaskawa ręka Boga mojego czuwała nade mną. 9Gdy przyszedłem do namiestników Transeufratei, wręczyłem im listy królewskie. A król wyprawił ze mną doradcw wojskowych wraz z jazdą. 10Skoro Choromita Sanballat i ammonicki sługa Tobiasz to usłyszeli, bardzo im się to nie podobało, że przyszedł ktoś, kto się zatroszczył o Izraelitów. 

Księga Nehemiasza, 1-10

Nehemiasz to  człowiek modlitwy, odważny i konkretny w działaniu, który polega na Bożej Opatrzności, aby zrealizować misję odbudowy Jerozolimy. Ten fragment Biblii pokazuje początek działalności Nehemiasza. 
Akcja toczy się w miesiącu marcu/kwietniu 445 r.p.n.e. 

 

Inne fragmenty Księgi Nehemiasza są tu:
Księga Nehemiasza
Spis wszystkich Ksiąg Starego Testamentu
Księgi Starego Testamentu


Lista repatriantów

ZOROBABEL

Lista repatriantów
A
1A oto mieszkańcy tego okręgu, którzy przybyli z niewoli na obczyźnie: uprowadził ich do Babilonu Nabuchodonozor, król babiloński, lecz powrócili oni do Jerozolimy i Judy, każdy do swego miasta. 2Przyszli oni z Zorobabelem, Jozuem, Nehemiaszem, Serajaszem, Reelajaszem, Nachamanim, Mardocheuszem, Bilszanem, Misparem, Bigwajem, Rechumem, Baaną. Liczba mężów ludu izraelskiego : 3synów Pareosza – dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwu; 4synów Szefatiasza – trzystu siedemdziesięciu dwu; 5synów Aracha –  siedemset siedemdziesięciu pięciu; 6synów Pachat-Moaba z linii synów Jozuego i Joaba – dwa tysiące osiemset dwunastu; 7synów Elama – tysiąc dwieście pięćdziesięciu czterech; 8synów Zattu – dziewięćset czterdziestu pięciu; 9synów Zacheusza – siedemset sześćdziesięciu; 10synów Baniego – sześćset czterdziestu dwu; 11synów Bebaja – sześćset dwudziestu trzech; 12synów Azgada – tysiąc dwieście dwudziestu dwu; 13synów Adonikama – sześćset sześćdziesięciu sześciu; 14synów Bigwaja – dwa tysiące pięćdziesięciu sześciu; 15synów Adina – czterystu pięćdziesięciu czterech; 16synów Atera z linii Ezechiasza – dziewięćdziesięciu ośmiu; synów Azura – czterystu trzydzieści dwu; synów Hodiasza – stu jeden; 17synów Besaja – trzystu dwudziestu trzech; 18synów Charifa – stu dwunastu; 19synów Chaszuma – dwudtu dwudziestu trzech; 20synów Gibbara – dziewięćdziesięciu pięciu;  21mężów z Betlejem –  stu dwudziestu trzech; 22mężów z Netofy – pięćdziesięciu sześciu; 23mężów z Anatot – stu dwudziestu ośmiu; 24mężów z Bet-Azmawet – czterdziestu dwu; 25mężów z Kiriat-Jearim, Kefiry i Beerot – siedemset czterdziestu trzech; 26mężów z Rama i Geba – sześćset dwudziestu jeden; 27mężów z Mikas – stu dwudziestu jeden; 28mężów z Betel i Aj – stu dwudziestu trzech;  29synów Nebo – pięćdziesięciu dwu; 30synów Magbisza – stu pięćdziesięciu sześciu; 31synów drugiego Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech; 32synów Charima – trzystu dwudziestu; 33mężów z Lod, Chadid i Orio – siedemset dwudziestu pięciu; 34mężów z Jerycha – trzystu czterdziestu pięciu; 35synów Senai – trzy tysiące sześciuset trzydziestu.

Księga Ezdrasza, 1-35

Szczegółowy wykaz rodzin, grup i osób, które wróciły z niewoli babilońskiej do Judy i Jerozolimy pod wodzą Zorobabela i arcykapłana Jozuego (ok. 538 r. p.n.e.).
Ustanawia autorytet i tożsamość nowo tworzącej się społeczności, dowodząc, że powracający są prawowitym ludem Bożym, który ma prawo do odbudowy świątyni i państwowości.

Inne fragmenty tej księgi:
Księga Ezdrasza

Spis wszystkich Ksiąg Starego Testamentu
Księgi Starego Testamentu


Smutek po klęsce

Smutek po klęsce

Alef 11Ach! Jakże zostało samotne
miasto tak ludne,
jak gdyby wdową się stała
przodująca wśród ludów
władczyni nad okręgami
cierpi wyzysk jak niewolnica.
Bet
2Płacze, płacze wśród nocy,
na policzkach jej łzy,
a nikt jej nie pociesza
spośród wszystkich przyjaciół;
zdradzili ją wszyscy najbliżsi 
i stali się wrogami.
Gimel
3Wygnańcem jest Juda przez nędzę
i ciężką niedolę,
mieszka pomiędzy ludami, 
nie zaznał odpoczynku;
dosięgli go wszyscy prześladowcy
pośród ucisku.
Dalet
4Drogi Syjonu w żałobie,
nikt nie spieszy na jego święta, 
wszystkie jego bramy bezludne,
kapłani wzdychają,
dziewice znękane,
on sam pogrążony w goryczy.
He
5Wszyscy jego ciemięzcy są górą,
szczęśliwi są jego wrogowie,
albowiem zasmucił go Pan
za mnóstwo jego grzechów
dzieci poszły w niewolę
[gnane] przed ciemięzcą.
Waw
6Opuściło córę Syjonu
całe jej dostojeństwo;
przywódcy jej niby jelenia,
co paszy nie mają
i bezsilnie się wloką
przed łowcą.
Zain
7Jerozolima wspomina
w dniach tułaczki i biedy;
wszystkie cenne dobra
dawniej posiadane,
gdy naród wpadł w ręce wroga,
nikt mu nie pomógł;
ciemięzcy patrząc szydzili
z jej zniszczenia.
 Chet  8Jerozolima ciężko zgrzeszyła,
stąd budzi odrazę,
kto cenił ją – [teraz] nią gardzi,
gdyż widać jej nagość;
ona również wzdycha
i chce się wycofać.
Tet
9W fałdach jej sukni plugastwo:
niepomna była przyszłości;|
wielce ją poniżono,
nikt nie spieszy z pociechą:
Spojrzyj na nędzą mą, Panie,
bo wróg bierze górę.
Jod
10Ciemięzca rękę wyciągnął 
po wszystkie jej skarby,
a ona patrzyła na pogan,
jak do świątyni wtargnęli,
choć im zakaz wydałeś, iż nie wejdą 
do Twego zgromadzenia.
Kaf
11Jęczy cały jej lud,
szukając chleba,
na żywność swoje skarby wydali,
by siły przywrócić:
Wejrzyj, przypatrz się, Panie,
jak mnie znieważono.

Lamentacje,1 1-11

Pieśń ta akrostych – każdy kolejny werset (lub grupa wersetów) rozpoczyna się od kolejnej litery alfabetu hebrajskiego, co nadaje im strukturę i zapewne ułatwiało zapamiętywanie.
Głównym tematem księgi jest opłakiwanie zniszczenia Jerozolimy i Świątyni oraz niewoli babilońskiej w 586 roku p.n.e., wyraz głębokiego żalu, bólu i rozpaczy ludu izraelskiego po narodowej katastrofie

Spis wszystkich  ksiąg:
Księgi Starego Testamentu


Smutne wieści o Jerozolimie

https://pixabay.com/pl/

DZIAŁALNOŚĆ NEHEMIASZA

Smutne wieści o Jerozolimie
1
1Słowa Nehemiasza, syna Chakaliasza:
Oto. gdy w miesiącu Kislew roku dwudziestego byłem w twierdzy Suza, 2przyszedł z Judy Canani, jeden z braci moich, wraz z innymi. O spytałem ich o tych Żydów ocalałych, którzy uniknęli uprowadzenia, i o Jerozolimę. 3I powiedzieli mi: Ci pozostali, którzy w tamtejszym okręgu uniknęli uprowadzenia, znajdują się w wielkiej biedzie i pohańbieniu; mur Jerozolimy jest zburzony, a bramy jej są ogniem spalone.
4I oto, gdy to usłyszałem, usiadłem, płakałem i trapiłem się całymi dniami, pościłem i modliłem się w obecności Boga niebios.
5I powiedziałem: Ach, Pnie, Boże niebios, Boże wielki i straszny, dotrzymujący przymierza i otaczający opieką tych, którzy Cię miłują i zachowują Twoje przykazania. 6Niechże będzie ucho Twoje uważne i oczy Twoje niech będą otwarte, abyś wysłuchał modlitwę sługi Twego, którą ja teraz dniem i nocą zanoszę do Ciebie za sługi Twoje, Izraelitów, któreśmy wobec Ciebie popełnili; również ja i  mój ród zgrzeszyliśmy. 7Bardzo źle postąpiliśmy wobec Ciebie: nie zachowaliśmy przykazań ani praw, ani przepisów, które wydałeś słudze Twemu Mojżeszowi. 8Wspomnijże na zapowiedź, którąś ogłosił słudze Twemu Mojżeszowi: Jeśli wy się sprzeniewierzycie, to Ja rozproszę was między narody. 9Lecz jeśli się do Mnie nawrócicie i zważać będziecie na moje przykazania, i będziecie je wykonywali, to choćby rozproszeni wasi znajdowali się na krańcu niebios, stamtąd zgromadzę ich i zaprowadzę na miejsce, które wybrałem, aby tam uczynić przybytek dla mego Imienia. 10Albowiem oni są sługami Twoimi i ludem Twoim, który odkupiłeś Twoją wielką mocą i potężną ręką. 11Ach, Panie, niechże będzie ucho Twoje uważne na modlitwę Twojego sługi i na modlitwę sług Twoich, pragnących czcić Twoje Imię! Poszczęśże teraz słudze Twemu! Daj, abym pozyskał względy tego człowieka. Był bowiem podczaszym królewskim. 

Księga Nehemiasza, 1-11

Księga Nehemiasza początkowo była nazywana Drugą Księgą Ezedrasza, stanowi jej kontynuację. Sam Nehemiasz był gubernatorem Jerozolimy i rozpoczął jej odbudowę.

 

Inne fragmenty Księgi Nehemiasza są tu:
Księga Nehemiasza
Spis wszystkich Ksiąg Starego Testamentu
Księgi Starego Testamentu


Dekret Cyrusa, Szeszbassar

Cyrus oddaje naczynia

WYDARZENIA POPRZEDZAJĄCE DZIAŁALNOŚĆ EZDRASZA I NEHEMIASZA

Dekret Cyrusa, Szeszbassar
1
1Aby się spełniło słowo Pańskie z ust Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku jego panowania, tak iż obwieścił on, również na piśmie, w całym państwie swoim, co następuje: 2Tak mówi Cyrus, król perski: Wszystkie państwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios. I on mi rozkazał zbudować Mu dom w Jerozolimie w Judzie. 3Jeśli z całego ludu Jego jest między wami jeszcze ktoś, to niech Bóg jego będzie z nim; a niech idzie do Jerozolimy w Judzie i niech zbuduje dom Pana, Boga izraelskiego – ten to Bóg, który jest w Jerozolimie. 4A co do każdego z pozostających przy życiu – to współmieszkańcy wszystkich miejscowości, gdzie taki przebywa, mają go wesprzeć srebrem, złotem, sprzętem i bydłem – oprócz darów dobrowolnych dla domu Bożego w Jerozolimie.
5Zatem naczelnicy rodów Judy i Beniamina, kapłani i lewici, słowem każdy, którego ducha Bóg pobudził, wybrali się w drogę, aby zbudować dom Pański w Jerozolimie. 6A wszyscy ich sąsiedzi poparli ich wszystkim: srebrem, złotem, sprzętem, bydłem i kosztownościami – oprócz wszystkich darów dobrowolnych.
7A król Cyrus wydał sprzęty domu Pańskiego, które Nabuchodonozor zabrał z Jerozolimy i złożył w domu swego Boga. 8I wydał je Cyrus, król perski, skarbnikowi Mitredatowi, który przekazał je Szeszbassarowi, księciu judzkiemu. 9A oto liczba tych sprzętów: czasz złotych – może tysiąc dwadzieścia dziewięć, 10pucharów złotych – trzydzieści, pucharów srebrnych – około czterystu dziesięciu, innych sprzętów – tysiąc; 11wszystkich sprzętów sprzętów złotych i srebrnych – pięć tysięcy czterysta. To wszystko przyniósł Szeszbassar, gdy przyprowadził wygnańców z Babilonu do Jerozolimy.

Księga Ezdrasza, 1-11

W krótkim opisie do tej księgi w moim wydaniu Biblii czytam, że opisuje ona wydarzenia z ok.VI i V w. p.n.e. Okres ten jest uważany za początki judaizmu – powracający z niewoli babilońskiej Żydzi zaczynają odbudowywać Jerozolimę.

Inne fragmenty tej księgi:
Księga Ezdrasza

Spis wszystkich Ksiąg Starego Testamentu
Księgi Starego Testamentu